
Mijn verhaal met thee


Thee kruiste mijn pad eerder per toeval. De eerste herinnering die ik heb aan het drinken van thee, is het 'genieten' van een builtje English breakfast tijdens een bezoek aan Talbot House in het vijfde of zesde jaar van de middelbare school. Daarvoor dronk ik, behalve soep, nooit warme dranken. Koffie vond ik te sterk van smaak en andere dranken spraken me niet aan. Op zoek naar een smaakvoller alternatief voor water kwam ik dan toch bij thee. Zoals menig anderen heb ik een tijd versleten aan het drinken van builtjes, in veel te hard en te heet water. Een sombere stenen mok met smaakloze thee, afgewerkt met die vervelende 'olievlek', het is ietwat overdreven, maar het behoort nu tot het verleden.
​
In 2014 vertrekt mijn vader naar China. Bij zijn eerste thuiskomst steken naast souvenirs een aantal relatie- en welkomstgeschenken in zijn bagagekoffer. In China blijkt dat voornamelijk thee te zijn. Bij elke thuiskomst gaat het net zo en de nietszeggende blikken verdwijnen in de kast, want niemand binnen ons gezin weet er raad mee. Tot ik op mijn zoektocht naar betere thee op die blikken stoot. Voor de tijd van tekst-in-beeld-herkenning probeer ik de Chinese karakters na te bootsen in een vertaalsite om er achter te komen wat er in die blikken schuilt. Dit is het moment waarop u zich moet verbeelden dat ik net zoals Alice in wonderland in een diepe konijnenpijp tuimel. Want dat is precies wat de wereld van thee is. Een ontzettend grote wereld die op zichzelf staat en waar niemand ooit op grenzen stoot.
​
Vanaf dat moment probeer ik me als autodidact wegwijs te maken in die wereld. Aanvankelijk gaat dat met mondjesmaat. Er komt een nieuw blik en ik ontdek nog een voor mij nieuwe soort groene thee. Ongeveer op datzelfde moment begint een Brits theemerk met het maken van educatieve video's over thee. Dit helpt me enorm op weg om de grote lijnen te zien. Met vallen en opstaan, waarbij vallen resulteert in een wrange, bittere kop thee, baan ik mezelf een weg. Mijn grootste geluk in mijn ontdekkingstocht is dat ik op Theeacademie Vlaanderen stoot. Aanvankelijk heb ik nog wat twijfels maar die verdwijnen meteen op lesdag één. Robin laat me zien dat de theewereld veel verder reikt dan China.
​
Ik durf zeggen dat thee mijn ultieme passie is. Ik verzet dagelijks een aantal liter en blijf elke dag bijleren. Ondertussen heb ik een ruime bagage aan kennis én ervaring. Het is tijd om die bagage met anderen die op het punt staan op spreekwoordelijke theereis te vertrekken, te delen. U mag er zeker van zijn dat ik dat met diezelfde passie en enthousiasme zal doen. Want waar het hart van vol is...

Mijn vader gaat voor zijn werk enkele maanden naar China. het relatiegeschenk bij uitstek is er thee. Hij brengt een stenen kruikje met Dian Hong (Zwarte thee uit Yunnan) mee naar huis. Het is de eerste losse thee waarmee ik kennis maak.
Een jaar later trek ik zelf naar China, op bezoek bij mijn vader. Ik zie er voor het eerst de Chinese theeceremonie. Gong Fu Cha intrigeert me. Ik koop er (lage kwaliteit) thee om thuis mee aan de slag te gaan.
Ik heb mijn eigen Gong Fu Cha setje bij elkaar gespaard en zet regelmatig thee op de Chinese manier. De theeën die ik drink zijn diegene die m'n vader uit China meebrengt. Long Jing, Anji Bai Cha, Bi Luo Chun en Dian Hong zijn de eerste hoog kwalitatieve orthodoxe theeën die ik met enige kennis van zaken weet te zetten. De theemicrobe heeft me ondertussen stevig te pakken. Regelmatig haal ik Gaiwan en Gong Dao Bei uit de kast om theeën te proeven. Ik tracht mijn kennis zo snel mogelijk uit de breiden door veel verschillende theeën te leren kennen.
Ik drink nu enkele jaren losse orthodoxe thee. Ik ben op de hoogte van de meest bekende Chinese theeën en probeer zoveel mogelijk van die theeën te proeven. Ik wordt me ook meer bewust van aroma. Ik bezit ondertussen een ruime collectie thee en tea gear. Om mijn honger naar meer kennis te stillen begin ik aan de opleiding theesommelier bij Theeacademie Vlaanderen. Het spreekt voor zich dat dit mijn blik en kennis ontzettend heeft verruimd. Ik kijk nu breder naar thee dan enkel Chinese thee.
Ik studeer één pandemie later af in het eerste jaar theesommelier. In mijn eindproef presenteer en bereid ik een Dancong Oolong met de Chao Zhou zetmethode. Dat blijkt een succes want ik mag dit nogmaals presenteren in een Masterclass Dancong. Ik start ondertussen aan het tweede jaar van de opleiding theesommelier.
Ik studeer definitief af. In een gastronomisch zevengangen menu verzorg ik onder andere een Coq au Pu'er, een stoverij met pu'er. Als digestief infuseer ik een Schotse whisky met Dan Cong, een knipoog naar de eindpresentatie van het eerste jaar Theesommelier.
Ik verzorg samen met Robin Boels een Masterclass Pu'er aan de theeacademie.
Na al die jaren zie ik voor het eerst uitgestrekte theevelden tijdens een theereis in Malawi. Ik zie de productie van orthodoxe thee van dichtbij en neem er zelf aan deel.
​
Sinds vorig jaar vind je me ook terug als docent bij Thee Academie Vlaanderen. Samen met Robin neem ik theesommeliers in opleiding mee op ondekkingstocht naar de wijdse theevelden van de wereld.
​
​
​
Mijn theeverhaal is nog lang niet ten einde. Ik hoop van harte nog een lang en duurzaam vervolg te kunnen breien aan deze tijdlijn.
​
​
​






